- Կառուցվածք
- Ներածություն․ թեմայի ներկայացում, հարցի կարևորության ընդգծում։
- Հիմնական մաս․ առնվազն 2–3 պարբերություն՝ հիմնավորումներ, փաստարկներ, օրինակներ։
- Եզրափակում․ ամփոփում, սեփական կարծիքի ձևակերպում, եզրակացություն։
- Բովանդակություն
- Թեմայի ամբողջական բացահայտում։
- Կապ թեմայի և ներկայացված փաստերի միջև։
- Հիմնավորված կարծիքներ՝ օրինակներով, պատմական փաստերով, գրականությունից կամ առօրյայից։
- Լեզու և ոճ
- Հստակ և պարզ շարադրանք։
- Ճիշտ տառագրություն և քերականություն։
- Ոճը պետք է լինի ուսանողական/դպրոցական՝ առանց չափազանց բարդ գիտական արտահայտությունների, բայց նաև առանց խոսակցական լեզվի։
- Ստեղծագործական մոտեցում
- Սեփական կարծիքի և ինքնատիպ դիտարկումների ներառումը։
- Նոր գաղափարների առաջադրում, հարցադրումների ձևակերպում։
- Ծավալ
- Միջինում 1-2 էջ (250–400 բառ)։
- Կարևոր է ոչ թե երկարությունը, այլ թեմայի ամբողջականությունն ու պարզությունը։
Ես ինքս ժամանակակից դեռահաս եմ և ինձ շատ է հետաքրքրում թե ինչ կարող եմ սովորել համաշխարհային և Հայաստանի պատմությանը նայելու և այն ուսումնասիրելու շնորհիվ։ Պատմությունը ամբողջ մարդկության կյանքի անցած ճանապարհն է։ Դեռահասի և այլ տարատարիք մարդկանց համար պատմությունը կարող է լինել անհետաքրքիր և կթվա անիմաստ ուղղություն, սակայն իրականում այն ունի մեծ կարևորություն։ Այն մեզ ոչ միայն հիշեցնում է անցյալը, այլև սովորեցնում է ապագան կառուցել ավելի ճիշտ։ Նախ և առաջ, պատմությունը հնարավորություն է տալիս սովորել անցյալի սխալներից։ Օրինակ՝ բազմաթիվ պատերազմներ ցույց են տվել, որ ագրեսիան ու թշնամանքը միշտ բերում են մեծ կորուստների։ Եթե դեռահասը հասկանում է այս իրողությունը, նա կփորձի խուսափել իր կյանքում և միջավայրում անհարկի հակամարտություններից ու կգնահատի խաղաղության արժեքը։
Երկրորդը՝ պատմությունը սովորեցնում է արժևորել ազատությունն ու անկախությունը։ Մեր ազգի պատմությունը վառ օրինակ է․ դարերով պայքարելով պահպանելու իր ինքնությունը, մեր նախնիները ցույց են տվել համառության և քաջության ուժը։ Այս գիտակցումը կարող է ցանկացած դեռահասին ներշնչել լինել աշխատասեր և երբեք չհանձնվել դժվարությունների առաջ։
Վերջապես, պատմությունը դեռահասի մոտ կարող է դուռ բացել դեպի քննադատական մտածողություն և բազմամշակութային հարգանք։ Երբ դեռահասը ուսումնասիրում է տարբեր ժողովուրդների մշակույթն ու ավանդույթները, նա սկսում է հասկանալ, որ աշխարհը բազմազան է։ Դա օգնում է ձևավորել հանդուրժողականություն և ավելի լայն մտահորիզոն։
Այսպիսով, ժամանակակից դեռահասը պատմությունից կարող է սովորել խաղաղություն գնահատել, ինքնությունը ճանաչել և ավելի խելամիտ ապագա կառուցել։ Իմ կարծիքով՝ պատմությունը ոչ թե հին փաստերի շարան է, այլ կենդանի ուղեցույց, որը մեզ միշտ հիշեցնում է՝ մարդը զարգանում է միայն այն ժամանակ, երբ սովորում է իր անցյալից։








